|
|
|
- oyasumi (new recording) -
|
nic nie może pozostać takie samo niby, tak? To się zdziwicie, bo nic się nie zmieniło. Może ten świat napędzany dookoła rzeczywiście przybrał inne barwy, trochę się rozwinął i bez tego rozwoju pewnie w ogóle bym tutaj nie pisała, nie przejmowała się każdą drobnostką w swoim życiu. Każdym nawet urojonym problemem. Ej! Nie ogarniam tego Wydawało mi się, że jak minie trochę czasu, to trochę to wszystko przycichnie, ale jednak tak się nie stało. Z resztą.. nie chciałam żeby się tak stało. Ale teraz, przez to.. nie wiem za co mam się zabrać najpierw. Co zrobić, czego się chwycić. Nie umiem matematyki, te zadania to dla mnie kosmos. Nie chcę prosić taty, żeby mi je wytłumaczył... teraz chcę tylko posiedzieć w spokoju w swoim własnym łóżku jeszcze bardziej pogłębiając swój stan. Oh, yeah. Jakie to słabe użalać się nad sobą, nie?
Ironia. Oh, yeah. Jak ja nienawidzę ironii.
Jak ja nienawidzę ludzi, którzy rozumieją. Którzy wierzą, że wszystko dla nich jest banalne. Tam tararara! Wiadomość z ostatniej chwili: NIE JEST BANALNE. Nawet dla was perfidne potwory coś jest trudne. Nie ma rzeczy wyłącznie prostych. Kiedyś dla was chodzenie było trudne, skakanie, mówienie. Zapomnieliście o tym? Geez. O czym ja w ogóle mówię? Oo' Jakbym była jakimś zagorzałym oponentem ludzkości. Ludzkość zła, sho dobra. Heh, trochę w tym nieprawdy. A trochę prawdy. Nie jestem dobra xD'. jakoś nigdy tak nie uważałam. Nawet nie wiecie jakie ja głupie rzeczy robię, których żałują dłuugo dłuugo. Jednak.. czegoś się chyba w końcu nauczyłam. Wybaczać sobie... dawać sobie drugą szansę, a potem trzecią i czwartą. Nie ma ideałów. Każdy jest idealnym nieideałem zamkniętym w szklanej kuli z dodatkowo wzmocnionymi ściankami, aby nikt nie mógł nas usłyszeć. My mamy słyszeć własne myśli. Zrozumieć siebie... to, dlaczego jesteśmy zamknięci. Kiedy już do tego dojdziemy, ściany pękną. Kula zniknie. A my? Idziemy do innych, uwolnionych. Trochę to naciągane, nie sądzicie? To tylko moje poglądy. Jeśli ktoś się z nimi nie zgadza, to sobie mówcie co ta, chcecie. Jestem kobietą, mam prawo do zmiennego zdania (to tak a propos tego, ze pewnie w następnej notce napisze jakieś zupełnie sprzeczne teorie). Starzeję się. 17stka stuknie we wrześniu.
Dla mnie masz zawsze 14 lat
Heh... to było takie zwykłe zdanie, a jednak takie... nienormalne. Inne niż te wszystkie, które słyszałam. I jak zostało wypowiedziane. Mów co chcesz, ja lubię twój głos. Taki.. inny niż wszystkie.
Nie przyjedzie. weźcie mnie dobijcie już, co? Mogłabym powegetować do tej soboty, kiedy to przyjdą dziewczyny do mnie? onegai...
Znowu zaczynam marudzić. Jeszcze mnie wyrzucają sprzed pudła =='. Dopiero 23:08, a już mówi, że po 23 jest! Że mam się nie wygłupiać!. To chyba jakiś zespół napięcia daleko przed lub daleko po miesiączkowego. Pf. Zła, smutna, zagubiona, poirytowana. Nareszcie.
nie szukam nikogo.
|
|
|
|
Asa da! kyou wa mabushi sugiru sunshine
|
Konnichiwa~`
czuję w kościach, że najwyższy czas napisać notkę. Ale żeby nie gadać znowu o pierdołach, to pierwsze co zrobie to się pochwalę iż dostałam dzisiaj z odpowiedzi -5 z fizyki, co od razu uznałam za datę historyczną *__* Ha! Dalej nie moge uwierzyć xD. Jakis cud musiał się stać, że dostałam to bdb i to z fizyki O.O.. Żyć nie umierać. Reszta dnia spłynęła radośnie, nawet dzisiaj z chęcią zasiadłam do nauki biologi na piątkowy sprawdzian ^^. Musze jeszcze zrobic zadanie z matmy na jutro i to będzie wszystko. Ach, przydałoby się jakieś ściągi z historii zrobić, albo chociaż dowiedzieć się, co robiliśmy na ostatnich lekcjach.. jako że na historii śpię i nadal nie kupiłam następnej części naszego podręcznika ^^'. Hm.. w sumie nie mam zamiaru go kupować xD'. Zobaczę jakie są tematy na sprawdzian i ślicznie zrobię sobie z tego notatki z moich starych, gimnazjalnych książek :3.
Ach! Dzisiaj była pierwsza część testu gimnazjalnego. Polski, tak? Ciekawe jakie zadania były.. w sumie Moldis mówił, że poszło mu nieźle, ale Kitsu się załamała, kiedy zapytałam jak poszło. Ej, Kitsak, nos do góry! Na pewno będzie dobrze ^^. Powodzenia wam życzę jutro :*. Nie ma to jak pierwsza liceum. Mam już z głowy te testy gimnazjalne. Za to matura za dwa lata.. Geez. nie wyobrażam sobie, jak mam ją zdac Oo'. Jakbym miała to robić w tym roku, to bym pewnie żadnego przedmiotu nie zdała. Idiota ze mnie. W ogóle wszystko, co się nauczyłam w tej szkole, to zapominam od razu. Trzeba sobie w wakacje cos przypomnieć. Zwłaszcza hiszpański, biologia, chemia i angielski. Do tego trzeba przysiąść.
Byliśmy jeszcze dzisiaj w muzeum farmacji. Takie różne bajery tam były. Co prawda trochę to nudne było.. nie wszystko, ale większa część. Pan przewodnik dziwnie się na mnie gapił, jakbym miała coś na gębie Oo'... albo jakby się zastanawiał, co taka osoba jak ja robi w muzeum i to FARMACJI. no xD'.. weźcie.. aż na takiego idiotę to chyba nie wyglądam, nie? W końcu dumny biol-chem jestem. Heh. i nie lubie biologi. x)
Kończąc optymistycznym akcentem: już niedługo weekend majowy! Hisari prawdopodobnie nie przyjedzie, co przeżywam dosyć mocno... najchętniej ściągnęłabym tu ja za pomocą jakiegoś teleportera. Uhm. Mam jej coś do powiedzenia w sumie. Ale zastanawiam się, czy rzeczywiście mam jej to mówić. Może lepiej dalej trzymać się tak bardzo z boku?... ale nie... nie mogę tego ścierpieć, że jak nie przyjedzie, to yuraśny dzień mnie ominie T__T"..
UVERWORLD - D-TECNO LIFE
może ktoś chciałby się za mnie nauczyc o parzydełkowcach, obleńcach, gąbkach i płazińcach? xD'
GAZETTE - DISTRESS AND COMA
|
|
|
|
Glamorous sky.
|
Zastanawiam się, co ja tu właściwie robię, kiedy powinnam czytać 'Potop' lub też robić zadanie na polski, albo uczyć się biologii, czy też przeglądac fizykę, starać się zrobić jakiekolwiek zadanie z tego powalonego zbioru zadań Oo'. Chyba jednak się w weekend nie wyrobię z tą fizyką. Musze więcej czasu na nią poświęcić. Może powinnam już teraz zacząć? Nu. A tak chciałam w weekend pójśc sobie do Rotundy na przegląd kapel studenckich. Wbrew temu, co mówi Ist, chciałam MUZYKI posłuchać, a nie przeglądać kapele.. ona tylko perwersy z każdej strony widzi. Pfiu. Nie no, może kiedyś to przeczyta, nie będę jej tyłka obrabiac tutaj x] Ale ona jest zboczona. Oj taaak.
Szkoła mnie... właściwie nawet nie męczy. Wiadomo, że jakoś trzeba ją przeżyć, trzeba się nauczyc na parę przedmiotów, teraz głównie skupiam się fizyce, hiszpańskim, angielskim, chemii.. może na biologii jeszcze, ale naprawdę nie chce mi się tego dzisiaj uczyć. Chyba siądę nad fizyką. W końcu biologia to wkuwanie, fizyka -rozumienie, a u mnie z tym dosyć.. dennie. Wypróbuję sprawdzony sposób, będe się uczyć na postaciach z anime lub jrockerach. Mitsu tak kiedyś się chyba uczyła z Orką matmy.. Coś z funkcjami było i płytami an cafe xD'. Już dokładnie nie pamiętam co. Ech. Stare dzieje gimnazjalne ^^'. Chciałabym tam wrócić. Wtedy naprawde doceniłabym ten wolny czas, który w ogóle miałam! Bo wolny czas teraz jest wtedy, kiedy odmówię sobie nauki na jakiś przedmiot. No. Wtedy zyskuję trochę chwil dla siebie xD'. Gorzej potem. Kiedy a nuż cię zapytają. Ale wychodzę z założenia, że oceny nie sa najważniejsze, a jeżeli będę potrzebowała się tego nauczyć, to kiedyś na pewno się nauczę.
Nadgarstek mnie boli. Nadwyrężyłam go sobie przy rysowaniu.. .__. Nie ma to jak bez wytchnienia malować yaoice. xD". A potem jeszcze pisać dalej powieść. Jestem staromodna, nie używam komputera, tylko piszę ręcznie. Nu. Bo tak mi wygodniej. Bardzo lubie pisać. Nadaje to pewien charakter temu, co tworzę. Kiedy jest na komputerze, to nawet nie widać mojego charakteru pisma.. to skąd ma wiedzieć czytelnik, czy wyrażam jakąś ekspresję mocniej przyciskając długopis, czy też bezradność kreśląc co chwilę słowa zastanawiając się nad odpowiednim zwrotem. Lubię pisać. Chyba wrócę do tworzenia wierszy. Dzisiejsza lekcja o Kochanowskim znów mnie zainspirowała. Musze wykuć jego biografie na pamięć na jutro. Lubię Kochanowskiego. Kiedy mam doła, czytam jego Treny. xD' Tak, trochę to dziwne. Chyba powinnam urodzić się humanem. Szkoda, że nienawidzę historii. Wtedy poszłabym sobie do klasy humanistycznej i potem spokojnie zdała maturę rozszerzoną z polskiego, języka jakiegoś i poszłabym sobie na japonistykę. Coraz bardziej przymierzam się w tym kierunku. Japonistyka. Byłoby fajnie, nie? Uczyłabym się tego, co kocham, czym się interesuję.
Oprócz spraw przyziemnych istnieją niestety takie, które nazywają się wybitną głupotą. Czuję się głupia. W ogóle ostatnio głupio się zachowuje. Bez powodu wpadam w melancholię, zupełnie nieuzasadnioną. Mimo tego, że znalazłam bardzo bliską mi osobę, którą kocham, ale... jak bratnią duszę. Nie jak rodzeństwo, ale też nie jak kochanka. To coś pomiędzy. Czyste, niewinne uczucie. Światełko w tunelu rutyny.
Chciałabym wejść do monitora, znaleźć się w jakimś płaczliwym, nie kończącym się anime i tam zdechnąć w ostatnim odcinku, który jeszcze nie został stworzony. Piękne by to było... razem z Chihiro.. Mizore... Zero.. Allenem... Ishidą.. Darkiem...
did you ever hear what I told you? did you ever read what I wrote you?
listening to: Girugamesh - Vermillion
sayoo.
|
|
|
|
nie chcę się obudzić... nie chcę...
|
" - Chodź - szepnęłam mu do ucha i pociągnęłam za sobą. Wraz z otworzeniem drzwi poczułam chłodny wiatr na twarzy i ramionach. Przeszył mnie dreszcz. Kiedy zdążyło zrobić się tak zimno?
- Tu jest jakiś koc.. - Makiyu wyciągnął z drewnianej szafki stary koc koloru khaki w szkocką kratę. Usiedliśmy na ławie, zamykając za sobą drzwi. Widok na ulicę. Nic nadzwyczajnego. W okolicznych domach paliły się różnokolorowe światła choinkowe, zewsząd unosiły się dźwięki muzyki, śmiech, głośne rozmowy. Bezchmurne niebo zdawało się połykać wszystkie kamienice. Dachy tonęły w granacie. Gwiazdy świeciły jasno, księżyc - lekko zamglony - nie pozostawał w tyle, także okrywał swym blaskiem szczyty budynków. Przypomniała mi się pewna piosenka. Nie pamiętam jej tytułu, jedynie słowa i melodię... " In this broken-down world, I'm waiting for you"... (...)"
Zapomniałam życzyć wam wszystkiego najlepszego z okazji tych Świąt Wielkanocnych. Abyście przeżyli je pobożnie, w gronie bliskich osób, mając świadomość, że w tych dniach stało się kiedyś coś ważnego. Życze wam wiele uśmiechów w przyszłości... wszystkiego, co możecie sobie zamarzyć. Spełnijcie swoje marzenia. Bo nie są to tylko cuda, które się nie zdarzają. Marzenia to chwile, które mogą stać się realne tylko, jeśli uwierzycie, że naprawdę mogą się spełnić. Ja jestem na etapie uwierzenia w swoje marzenie. W to, że moge wszystko...
"(...) -... wierzysz w to, że gdy pomyślisz życzenie w momencie spadania jednej z gwiazd, ono się spełni? - Makiyu wpatrywał się w niebo marzycielskim wzrokiem. Miał zaszklone oczy. Okulary mu zaparowały, policzki były czerwone od zimna. -... że kiedy czegoś bardzo pragniemy, to nasze pragnienie może się kiedyś urzeczywistnić? Że... wszystko jest możliwe? Nawet jeśli wiele razy poniosło się klęskę? - wydawał się być smutny.
Nakreśliłam parę słów w notatniku : "czy wszystko jest możliwe?"... (...)"
Cieszę się, bo mam jakieś marzenie. Ale czasami tak bardzo wątpię, że ono się spełni, ze przestaję się starać. Przestaje mi zależeć. Chociaż wiem, że tak być nie powinno. Chociaż powtarzam sobie, że marzenia się spełniają.. ale te słowa chyba nie docierają do mojego serca. Chyba nie.
Cieszę się, bo Shizu przylatuje 4 lipca. Cieszę się, bo spotkałam wczoraj Cassis. Cieszę się, bo 25 kwietnia jest kolejna edycja Silly God Disco. Cieszę się, bo byłam na konwencie. Cieszę się, bo.. mogłam spędzić tyle wspaniałych chwil z moimi przyjaciółmi. Jestem zawiedziona. Jestem słaba. Jestem... pęknięta.
Ale nadal wierzę w ludzi.
Ale nadal pragnę kochać.
W notce zostały użyte fragmenty z mojej powieści, którą wytrwale tworzę.
<3
The rasmus - Justify
|
|
|
|
typ pewnej Aktualizacji.
|
Konnichiwa!
Jako, że długo dosyć nie pisałam, postanowiłam nareszcie coś nakreślić. Zazwyczaj mam dosyć nieuporządkowane myśli, z góry przepraszam za wszystkie błędy stylistyczne (taaa, z tymi mam problemy i to dosyć spore) jak i literówki, ale znając siebie pewnie nawet nie będzie mi sie chciało jeszcze raz tego tekstu potem czytać. Liczę na to, że treść będzie zrozumiała. xD Kogo ja oszukuję. I tak dwie czy trzy osoby to czytają. No ale skoro już to czytacie, to bądźcie ze mnie dumni, bo uzupełniłam kolumnę linków 'Alice nine'. Widzicie ile tam PV'ek i różnych innych banerów? No! To ja dzisiaj sie postarałam! :D
W weekend odbył się w Zespole Szkół nr 3 na strąkowej w Krakowie konwent zwany MagnifiCON VII. To był mój.. 4 konwent o ile się nie mylę. W sumie mam mieszane uczucia co do niego.. Poniekąd było naprawdę świetnie z tymi wszystkimi ludźmi, ale czasem zastanawiałam się, co ja tam robię, czy nie powinnam być w innym miejscu.. coś tak mi nie gra od paru tygodni. Takie sztuczne, wymuszone szczęście. No nie. O tym miałam napisac potem. Wracając do konwentu. Nabyłam parę nowych gadżetów w tym: przypinki: z napisem YAOI TIME, z Kai'e, Finlandię z Axis Powers Hetalia, 4 plakaty: Z Sagą, Nao oraz dwa z Death Note'a, 8 tom Death Note. Hmm... ach! Jeszcze brelok z Zero z anime Vampire Knight. To moja najcenniejsza zdobycz ;). POniekąd podobało mi się, gdyż spotkałam się w tymi wszystkimi osobami, z którymi obiecałam się spotkać i których widoku nie mogłam się doczekać. Szczególnie podobały mi się spotkania z Kileerem, który zawsze pojawiał się wtedy, gdy go potrzebowałam xD. Ach, uwielbiam cię, kileer <3 ^^. Byłam na konwencie też z Mitsu (element stały, wszędzie razem jesteśmy ;D) oraz z Ist, Hakashi, In-chan, Moniką, Fin, i Adriaxynem o ile sie nie mylę xD'. Na cosplayu właściwie nie byłam, bo nie dość, że duchota straszna, to i tak nic nie widziałam __^__". Ale na scenki się już pojawiłam :D. I przyznam się szczerze, scenki były boskie. Zwłaszcza ta Ramroyda z Lori ^^. Oprócz tego spędziłam większość czasu na panelu jrockowym, wypowiadałam się co nieco o Alice nine i przy okazji dowiedziałam się, że moje ALice nine staje sie coraz bardziej popularne O.O' Serio... tego akurat nie słyszałam ^^V. A podobno w każdym japońskim piśmie o nich jest xD' Hah... baaakaaa. xD'.
Hmm Hmm. Kiedy tak oglądam wszystkie swoje zdjęcia z konwentu to mina moja zamiast w rogala wykrzywia się w załamanie. Wyglądam na każdym zdjęciu jak parówka w różowym czymś Oo'. Geez. Teraz juz na serio zaczynam sie odchudzać. Te zdjęcia są straszne. Straszne... :___:".
Nawet już odechciało mi się pisać o tej gorszej części mojego nastroju. Ach! Słodkie było to, jak ludzie sie do mnie przytulali na tym konwencie ^^. Gdyz miałam koszulkę z napisem FREE HUGS. I zyskałam dwie fanki ^^. Chciałby mnie nawet do domu wziąć *___*. *taaak* Co z tego, że mają po 13 lat, weźcie mnieee :DD. No. I koniec radosnych faktów z mojego życia.
W szkole idzie coraz gorzej, but who cares? I właśnie takie podejście jeszcze bardziej mnie pogrąża... Nic mnie nie cieszy, jedynie takie przelotne chwile jak robienie zdjęć w szkole czy zaśmianie się z głupiej sytuacji razem z Ist. Esh.. gupia wiosna. Nie lubię wiosny. Mogłaby już być jesień. Tak bardzo chciałabym coś zrobić ze swoim życiem. Ale kiedy mam okazję, żeby coś takiego przedsięwziąć, okazuje się, że nie chce mi się nic. Przykładem jest perkusja.
'Nie jestem zbyt odważna'... 'A może sobie to tylko wmawiasz?'... 'Cicho bądź, ty jesteś wytworem mojej wyobraźni'...
Zamknęłabym się w tym świecie mangi i anime, nie wychodziła z niego. Bo powroty do rzeczywistości są najgorsze.
listening to: Dir en grey - 304 Goushitsu...no Sakura
|
|
|
|
|
|
|
